ศรีบุณฯ รำลึก

posted on 17 Jun 2008 22:15 by sodahey

ศรีบุณฯรำลึก (ขอโทษคนอ่าน ขี้เกียจเรียงอ่ะค่ะ)

วันก่อนนั่งรถผ่านเห็นโรงเรียนจะมีงานฉลองครบรอบ 100 ปีแล้ว
เลยคิดถึงโรงเรียนขึ้นมา แล้ววันนี้ก็เลยมาเปิดเฟรนด์ชิบเล่มเก่า สมัย

เพื่อนศรีบุณฯ อ่านไปก็ฮาไปย้อนรำลึกได้ดีทีเดียว
และด้วยการจองหน้าแรกของสมุดเฟรนด์ชิบ ที่จองตั้งกะตอนใกล้จบ

ม.6 จองไว้เพื่อเขียนเรื่องของตัวเอง จนป่านนี้ยังเขียนไม่จบ --!
เลยมาเขียนในนี้ดีกว่า อย่างน้อยจะได้มีเก็บไว้เตือนความทรงจำ..

จริงๆแล้วการเข้าสู่ศรีบุณฯเนื่องมาจากการย้ายบ้าน โรงเรียนนี้เลยถือ

ว่าอยู่ใกล้บ้านที่สุด และป้าก็สอนอยู่ มันเป็นช่วงต้นของจุดเปลี่ยน

แปลงในการเลือกเรียนสายต่างๆเพื่อเตรียมตัวไปเอนทรานส์ ต่อไป

ในวันแรกนั้น เริ่มตั้งแต่เยื้องย่างเข้าสู่รั้วศรีบุณเพื่อไปสอบเข้า อ้อ

แนวภูมิทำเลของโรงเรียนนั้นเป็นแนวลึก เดินลึกเข้าไปข้างใน จนติด

แม่น้ำ มีสนามฟุตบอลขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า บรรยากาศดีอ่ะ มีตึก

อะไรบ้างก็จำไม่ค่อยได้ 6-7 ปีมาแล้วนี่ฝ่า.. ทีนี้ตอนสอบ ข้อ

สอบยากมาก ไม่รู้ข้อสอบเข้าม.ปลาย หรือสอบชิงทุน เราก็อาศัยที่

อ่านมาเยอะ ก็เลยมั่วซะส่วนใหญ่

พอถึงวันประกาศผลสอบนั้นใจตุ๊มๆต่อมๆ เข้าไปดูผลคนเดียว แต่

ส่วนใหญ่เค้ามีพ่อแม่ไปดูกันด้วยทั้งนั้น ไอ้เราก็เดินโดดเดี่ยวผู้น่ารัก

เข้าไปคนเดียวด้วยความไม่มั่นใจ พอไปถึงบอร์ดก็ดูๆๆ เฮ้ยติดเว้ย

.. เก็บความดีใจไว้คนเดียว แล้วก็เลยไปโทรตู้บอกแม่ว่าติดก๊าบ(

สมัยนั้นมือถือยังแพงอยู่)..เสียงดังๆข่มชาวบ้าน 555
แล้วก็กลับมาดูบอร์ดอีกที ติดเป็นลำดับที่ 12 12เชียวนะคร้าบพี่

น้อง ไม่ใช่อุจจาระๆ ดูๆซักพัก ใครอยู่ใกล้ๆเราบ้างน้า รู้จักเปล่าหว่า

ก็ดูๆแล้วก็จำชื่อไว้ ว่าใครอยู่ใกล้ๆบ้าง สักพัก มีคนนึงมาบอกว่านี่ไง

13 ชื่อ...(ขอสงวนนาม) เราก็โอเคจะจำไว้คนนี้เราจะต้องคบ

เป็นเพื่อนให้ได้ เดิมทีโรงเรียนเก่ามีกลุ่มเพื่อนประมาณ 6-7 คน

รู้สึกไม่ค่อยชอบ อยากมีเพื่อนน้อยๆไม่ต้องมาก มีเยอะแล้วไม่สะดวก

ในการพกพา เง้อ เพื่อนหรือไม้จิ้มฟัน ก็เลยหมายมาดว่ามาที่นี่จะ

ต้องมีเพื่อนน้อยๆ 2-3 คนให้ได้ ..(แต่ที่ไหนได้ --! อ่าน

ไปเรื่อยๆนะ )
อ่ะพอถึงวันเปิดเรียนก็ไปดูห้อง ได้อยู่ห้อง 4/2 อ้อ เราเลือกเรียน

สายวิทย์-คณิต น่ะ อย่าแปลกใจ แม้แต่คนที่ได้ที่หนึ่งก็ยังอยู่ห้อง 2

เพราะว่ามีเด็ก พสวท มาเรียนที่โรงเรียนนี้ด้วย พสวท คืออะไร ก็หา

google กันเองนะ นั่นล่ะก็เลยอยู่ห้อง 2
วันแรกก็มีปฐมนิเทศ เราก็ทำความรู้จักคนโน้นคนนี้บ้าง ยังจำภาพ

ได้อยู่เลย สวัสดีเธอชื่ออะไรเหรอ .. คนแรกที่ถามก็เป็นไอ้พิมมั๊ง

แล้วก็ไอ้หนึ่ง แล้วก็ไอ้แฝด จากนั้นก็ไปรู้จักเงาะ กับจูนตอนจ่ายตังค์

ไอ้การจ่ายตังค์ ด้วยความซวย เสร่อไปคนแรกในการจ่ายตังค์แล้วคิด

ดูมาใหม่ ไม่เคยเรียนโรงเรียนนี้มาก่อนไอ้เราก็ถามไอ้จูนผู้เป็น

อันดับสองอยู่นั่นแหละ จนมันคงรำคาญ (อีกอย่างที่รู้สึกอยากสนิท

สนมเพราะจูนหน้าเหมือนเพื่อนสมัยประถมเราเลยอ่ะ) พอตอนจ่าย

ตังค์เค้าให้เตรียมเงินให้พอดี เวรแล้วไง พอดีที่ไหนล่ะที่เตรียมมาเนี่ย

ขอแลกใครก็ไม่มีต้องวิ่งจากชั้น 3หรือ 4 ไปหาแลกเอาตามร้าน

ข้างล่าง แล้วเค้าไม่มีให้ลัดคิวซะด้วยนะ คนอื่นก็รอไปเทอะ ต้องขอ

โทษเพื่อนๆด้วยนะค้าบ เอาล่ะทีนี้ก็ผ่านพ้นไป พอถึงวันไปเรียน ก็มี

การแนะนำให้รู้จักกันไปกันมามากขึ้น รวมถึงคนที่เราหมายมั่นว่าจะ

คบเป็นเพื่อนเมื่อวันดูผลสอบนั่นด้วย แต่ปรากฎว่าอยู่กันคนล่ะกลุ่ม

ซะแล้ว แล้วไอ้ความหวังที่ว่าจะมีเพื่อนแค่ 2-3 คนกลายเป็นว่า

กลุ่มเรามีกัน 11 คน ตั้งทีมฟุตบอลได้เลยนะเนี่ย
-*- แล้วไงล่ะ ก็ไม่แล้วไงหรอก ก็คบกันไปตื่นเต้นดีเหมือนกัน มี

ทุกอย่างในกลุ่มเปรี้ยว ซ่า เอ๋อ บ้า ฮา เงียบ ก็สนุกดี
ก็เรียนอยู่กับกลุ่มนี้ 2 ปี พอมาม.6 ไม่รู้โรงเรียนเกิดอะไรขึ้นมา

ถึงได้มีการจัดห้องใหม่สลับกันไปมา เรากลายมาอยู่ 6/1 ส่วน

เพื่อนๆที่เหลือก็แยกย้ายกันไปห้องโน้นห้องนี้ ซวยแล้วตรู มาห้อง 1

คนเดียวเลย แล้วสุดท้ายก็เลยได้มี 2-3 สมใจแต่เพื่อนในกลุ่มเก่า

ก็ไม่ได้ทิ้งกันหรอกอยู่ห้องใกล้ๆกันน่ะล่ะ โชคดีที่ห้องมันติดๆกัน แต่

ก็โชคร้ายที่ต้องมาทำความรู้จักกับคนใหม่ๆอีก แทนที่จะอยู่อย่างเดิม

ถึง 3 ปี
ว่าไปแล้วมันก็ดีไปอย่าง ได้เจอเพื่อนใหม่ๆกลุ่มใหม่ๆ ได้รู้ว่าห้อง

เรียนเก่งเค้าเรียนกันยังไง สุดท้ายก็ไม่เห็นรู้เลย ห้อง 1 มันก็บ้าๆ

บ๊องๆ พอกันน่ะล่ะ ก็รู้สึกกดดันบ้าง มีคนเก่งๆซะเกือบครึ่งห้อง เพื่อน

จากห้องเดิมก็มีบ้าง แต่เราไม่ค่อยสนิทกับใครเลย สุดท้ายแล้วด้วย

ความเป็นจิ้งจกก็เลยปรับตัวได้ สำหรับ 6/1 ครูคงหวังว่าการจัด

ห้องแล้วเอาคนที่เหมือนจะหัวกะทิของห้องอื่นๆมารวมกันคงจะทำให้

เอนฯติดยกห้อง (เรามันหัวกระท้อน ลูกหลงง่ะ) แต่คงทำให้

อาจารย์รู้แล้วว่าคิดผิด เราว่า 6/1 ปีนั้นกลายเป็นเหลวแหลกไป

เอาคนอื่นไปรวมทำให้เด็กเก่งเค้าเสียโม๊ด 55 สุดท้ายไม่รู้เอ็นฯติด

กันเท่าไรเหมือนกัน อย่างน้อยก็เราคนนึงแหละที่เอ็นฯเข้าราม อิอิ

จะว่าไปพอมาอ่านในเฟรนด์ชิป ทำให้ได้รับรู้ว่าคนอื่นๆมองเราอย่าง

ไรบ้าง ชอบเฟรนด์ชิปของรุ่นม.ปลายที่สุดอ่ะ เหมือนโตกันแล้วมั๊งก็

เลยเขียนอะไรที่เป็นเรื่องเป็นราวกันหน่อย สนุกดีเวลาอ่าน เอ หรือว่า

ตอนนั้นเราบังคับให้คนอื่นเขียนถึงหว่า สรุปก็คือ ส่วนใหญ่ที่เพื่อนๆ

เขียนถึงเรานั้น ก็คือ
1.เรียบร้อย
2.ไม่ค่อยพูด
3.เรียนเก่ง
4.ขยัน
5.ตั้งใจเรียน
6.นิสัยดี
7.ยิ้มง่าย

เอ่อ อ่านแล้วอย่าเพิ่งอ้วกกันนะครับพี่น้อง อย่าหาว่าเราโม้ล่ะ เพื่อนๆ

เขียนอย่างนั้นจริง จริ๊ง
เราว่าที่ตรงกับเราที่สุดอ่ะ ก็คือยิ้มง่ายจนถึงขั้นบ้า 55 อ่ะ นอกนั้น

เราจะขอแก้ต่างดังนี้
1.เรียบร้อย - น่าจะเกี่ยวกับขี้อายอ่ะ มาที่ใหม่พอไม่รู้จักใครก็

เลยอ๊ายอาย แต่อย่าให้สนิทนะโหะๆ อ้อ อีกอย่างเพราะว่าป้าเป็นครู

ด้วย เลยไม่บังอาจ
2.ไม่ค่อยพูด - คือในกลุ่ม ตั้ง 11-12 คน แล้วแต่ล่ะคนเมาท์

แตกกันทั้งนั้น ไอ้เราพูดเบาเวลาเล่นมุขหรือพูดอะไรเพื่อนไม่ค่อยได้

ยิน ก็เลยถนัดฟังกับขำดีกว่า ก็เลยติดเป็นนิสัย
3.เรียนเก่ง - ไม่รู้เหมือนกัน เผอิญตอบถูกมั๊ง ก็ว่าไม่ได้เก่ง แค่

พอเรียนได้อ่านมาแล้วมันคงตรงพอดี
4.ขยัน - ไม่เลย อ่านหนังสือก่อนสอบ สองวันประมาณนั้น เห็น

เพื่อนๆบอกว่าชอบเข้าห้องสมุด ใช่ ชอบเข้า แต่เข้าไปหานิยายอ่านว่ะ

หนังสือดีๆที่ไม่ต้องเสียตังค์ซื้อทั้งน้าน สวรรค์เลยล่ะ อ้อ ชอบเข้าห้อง

อินเตอร์เน็ต หาข้อมูลหรือ เปล่า เข้าไปแชท ที่บ้านไม่มีคอม ตอนนั้น

อินเตอร์เน็ตมาแรง ติดใจ ชอบ สนุกดี ที่สำคัญฟรีด้วย โฮ่ๆ

5.ตั้งใจเรียน - ก็บอกแล้วว่าป้าเป็นครูถ้าเกิดไม่ตั้งใจเรียน เดี๋ยว

เค้าฟ้องป้าอ่ะ
เดี๋ยวรู้ถึงพ่อแม่นา ระหว่างเรียนก็มีง่วงเหมือนกันแหล่ะ นั่งเก๊กไปงั้น

ล่ะ
6.แต่งตัวเรียบร้อย - เป็นคนขี้กลัวไม่ค่อยอยากมีปัญหากับครูก็

เลยแต่งตัวปกติตามถูกต้อง ผมผ้าหน้าหัว ไม่ค่อยชอบแหวกแนว ไม่

อยากเป็นจุดเด่นอ่ะ รู้สึกว่ามันเสียเวลาถ้าต้องไปห้องปกครองหรือ

โดนว่าต่อหน้าแถว อ๊ายอายอ่ะ ก็เลยทำให้ถูก อย่างกระเป๋านักเรียนก็

จะหิ้วหนักทุกวัน บางคนเค้าเอาไว้ที่โรงเรียนบ้าง ไม่เอามาบ้าง แต่

เราไม่รู้เป็นอะไร วันไหนไม่เอาอะไรมามันต้องซวยทู้กที มีเรื่องต้อง

ใช้ตลอด เหมือนทำบาปไม่ขึ้น ก็เลยเอามันมาตามตารางสอน ขอให้

เอามาไว้ก่อน สบายใจ
7.นิสัยดี หึหึ ทุกคนก็ต้องมีด้านมืดด้านสว่างน้อ
8.ยิ้มง่าย จริงจิ๊ง

สุดท้ายของวันนี้ได้มาเขียนเฟรนด์ชิปหน้าแรกคร่าวๆ พร้อมกับแก้

ต่างให้ตัวเองก็สนุกดีนะคร้าบพี่น้อง ถ้าขยันๆจะมาสรุปสถานการณ์ดี

กว่าว่าได้ทำอะไรไปบ้าง

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

แหม...เพื่อนแกแยะจริงๆเนาะ...ฉันเรหอในเฟรนดฺชิพตอน ม.6 ไม่มีวะ...ไม่รู้ทำไมเหมือนกันsad smile

#1 By มะเหมี่ยว on 2008-06-22 22:53