Soda ha he

20 มิย 51

 เป็นวันที่เสียคนรู้จักไปสองคน แต่เป็นคนที่เค้ายังไม่รู้จักฉันดีเลย

คนหนึ่งคือหลานชายวัยน่ารัก หน้าตาอินเทรนด์ .. น้องอินดี้

ที่ตั้งแต่น้องเกิดมา เพิ่งจะได้เจอกันแค่ สองครั้งเอง

ครั้งแรก ตอนน้องเกิดได้ไม่กี่อาทิตย์

ครั้งที่สอง ตอนฉันรับปริญญา

ยังไม่ทันทำอะไรสักอย่าง เพราะเราอยู่ไกลกัน แล้วก็ไม่คิดว่าหลานจะไปไวขนาดนี้

เกิดมาแค่ 13 เดือนแท้ๆ เพียงวันแรกของเดือนที่ 14 หลานก็ ไม่อยู่ซะแล้ว

ใจหายเหมือนกัน ตอนที่ได้รู้ข่าว เหตุการณ์มันไม่น่าจะเกิดขึ้นได้..

แต่ก็เป็นไปแล้ว หลานไปไม่กลับแล้ว..

คนที่สอง เป็นคนที่ฉันรู้จักเค้าผ่านตัวอักษร ผ่าน ไดอารี่อิส

จำไม่ได้ว่าเริ่มต้นอย่างไร แต่ด้วยความที่เป็นคนชอบอ่าน

เลยแวะอ่านไดของนายร้อยคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า หมวดตี้..

หมวดตี้ เป็นคนขำๆ ชีวิตของเค้าทั้งที่ทำงานในพื้นที่เสี่ยง

แต่ก็ยังคงเล่าเรื่องราวต่างๆได้อย่างคนที่มีความสุขกับชีวิต

หมวดตี้ จากไปพร้อมกับเรื่องราววันเกิดของวันที่ 20 มิย

ก่อนที่จะงานเข้าในช่วงเช้า และจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ชีวิตของนักเรียนนายร้อย ที่เพิ่งจบหมาดๆ มีโอกาสอนาคตไกล

ใช้เวลาร่ำเรียนศึกษา กว่าจะถึงวันรับกระบี่พระราชทาน

อันเป็นความภาคภูมิใจสูงสุด ใช้เวลายาวนานถึง 24 ปี

และสิ้นสุดลง พร้อมกับดับความฝันของคนเป็นพ่อแม่ ที่หวังจะเห็นลูกเป็นใหญ่เป็นโต

กลับได้มาด้วยเกียรติยศ สูงส่งของความเป็นวีรบุรุษผู้พลีชีพในสนามรบแทน

ไม่ว่าจะ 13 เดือน หรือ 24 ปี ก็ล้วนแต่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ..

วันนี้ขอไว้อาลัยให้กับทั้งสองคน ที่รู้จัก ได้มีความสุขในที่ๆใหม่ อย่าได้มีทุกข์ใดๆเลย..